keşfetme & öğrenme

cem doğduğundan beri öğrenme süreci üzerine düşünüyorum. onun öğrenme becerisinin benimki gibi hasar görmemesi için neler yapabilirim, onu hangi davranışlarımızdan, ne tür okullardan, sistemlerden, yöntemlerden korumam gerekir sorularına cevap bulmaya çalışıyorum. öğrenme becerimin hangi sebeplerle sakatlandığını biliyor olmak benim için önemli bir anahtar.

epeydir elimde olan bir kitaptan üzerinde düşünmeye değer bir alıntı:

“…

Yetişkin olarak çoğumuz hala öğrenme sürecinde aldığımız yaraları taşıyoruz. Bu durum bebeklerimizle müdahaleci olmadan ilgilenmemizi zorlaştırıyor. Sınanmak, övülmek, not verilmesi, karşılaştırılmak, eleştirilmek, alay edilmesi ve cezalandırılmak; öğrenme merakı ve keşif isteğinin bastırılması, neyi, nerede, ne zaman ve nasıl öğreneceğimizin söylenmesi, sıkıntıdan boğulmak ya da uzun süreler boyunca oturmak zorunda olmak, uğraşmamıza ve hata yapmamıza izin verilmemesi, soru sormaya ve kendi keşiflerimizi yapmaya yüreklendirilmeyişimiz ve konsantre olduğumuz sırada bölünmemiz bu yaraların nedenleri arasındadır. Kendi yaşadıklarımızı yeniden sahnelemek için çok güçlü bir çekim hissederiz. Kendi anne ve babanız, size sürekli hatalarınızı gösterdilerse, muhtemelen siz de sıklıkla farkına bile varmadan kendi bebeğinizin hatalarını düzeltirken bulursunuz. Çocukluğunuzun acı dolu öğretim deneyimleri hakkında konuşmanız, belki de ağlayıp öfkelenmeniz çok faydalı olabilir.

Bu sorunun bir başka yönü daha vardır. Kültürümüz çok önemli olan ebeveynlik işini küçük gördüğü ve değersizleştirdiği için pek çok ana baba çocuklarına ilgi göstermek zorunda olmaya içerler. Çoğu kişi geleneksel olarak bunu hiçbir özel beceri gerektirmeyen, yalnızca kadınların yapacağı bir iş olarak görür. Bu nedenle birçok kadının evden çıkıp gerçek “hayatın” yaşandığını düşündükleri yere gitmek için sabırsızlanmalarına şaşırmamak gerek. Bebeğiyle oynamaktan sıkılan bir kadınsanız, duygularınızın birçoğunun kökeni, bu kültürel tutumlar olabilir. Böylesine “küçültücü” bir işe mahkum olduğunuz için kendinize acımaya başlayabilirsiniz. Bütün bu kültürel tutumlar bir gecede değişse, çocuk bakımı önemli, zor ve ilginç bir iş olarak görülmeye başlasa ve ana babalar bebeklerinin bakım ve sorululuğunu üstlendikleri için finansal ve duygusal destek alsalardı, sıkılan ebeveyn sayısı çok daha az olurdu. Karşılığında yüksek bir ücret ödenseydi, büyük olasılıkla çok istenen bir iş olurdu.  Bir insan yavrusunun keşfetme ve öğrenme sürecini izleme fırsatından daha eğlenceli ne olabilir? Aslında gerçek “hayat” biraz da bir çocuğun zekasının gelişimidir.”

http://www.dogankitap.com.tr/kitap/Bilinçli+Bebek-1314

This entry was posted in alıntı, annelik/babalık, çocukluk, bebek, kitaplar, Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to keşfetme & öğrenme

  1. asliberry says:

    ilk paragraftaki konuları öyle çok düşünüyorum ki, bazen boğuluyorum.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s