babba kitap

çok yorgun ve uykusuzum. bu sebeple çok da huysuzum fakat şu an etrafımda huysuzluk yapabileceğim kimse yok. ev ahalisi, rüya’nın zırt pırt kalkmalarını saymazsak, uyuyor. kendisi geceyarısından önce uyumayı öğrenemedi, hayır öğrenmeyecek belli ki, bunu da bir hedef olarak koymanın anlamı yok herhalde, bilmiyorum. beklemek bir noktadan sonra hayalkırıklığı yaratıyor. öğretmek gibi bir çabamız da oldu diyemeyiz gerçi. bak yine mızıldanıyor. erken diş çıkardığı için mi böyle oluyor, 2 diş geldi, üstteki 2 de yolda, olayımız ne bir bilebilsem. neyse uykusuzken gelip buraya bir şeyler yazmaya kalkışmasam iyi olacak galiba. ağlama duvarı kılıklı bir bloga daha kimsenin ihtiyacı olduğunu sanmıyorum; benim yok en azından.

birkaç saat önce rüya’yı uyutma nöbetimi onur’a devretmiş iyi kitap dergisinin şubat sayısına göz gezdiriyordum. murat menteş’in tanıttığı bir kitap ilgimi çekti: babba kitap. murat menteş’in ikiz oğulları varmış, biliyor muydunuz? ben bilmiyordum. kitaptan çok murat menteş’in yazısı ilgimi çekti aslında ama kitabı da alınacaklar listeme ekledim.

şu iki paragraf özellikle hoşuma gitti, metindeki “baba”ları hem “anne” hem de “baba” diye okumak mümkün. aahhhh ah:

(…)

Nietzsche, “İyi bir babası olmayan herkes bir tane bulmalı,” demiş. Gelgelelim çoğu zaman insan, iyi baba bulamadan bizzat kendisi baba oluverir. Bu durumda, iyi baba olmak, öncelikli meseleye dönüşür. Çocuklarımızı neşelendirmek, sevindirmek en kutsal vazifemiz. Hayatın zorlukları, gerçeklerin acılığı, geçim derdiyle çocuklarımızı hırpalayamayız. Somurtkan, öfkeli, bitkin, telaşlı… “Ben sizin için çalışıyorum,” gibi teranelerle çocuklarına alacaklı zulmü yapan şahsiyetsiz, vasıfsız heriflere dönüşemeyiz.

BABA vs İYİ BABA

Dünya vahşi bir yer, tamam. Karanlık, pasaklı ve tuzaklarla dolu. Evet. Fakat çocuklarımızın pırıl pırıl, tertemiz ve masum dünyasındaki hayata katılmayı öğrenmek zorundayız. Hayatın hakiki ve değerli özü; yetişkinlerin saçma sapan kurallarla, merhametsiz rekabetle, aşağılayıcı korkularla örülü evreninde değildir. Yetişkinliğin en bereketli verimi, çocuklarımıza masallar anlattığımızda, onlarla oynayıp şakalaştığımızda açığa çıkar. Ciddiyet ise Oscar Wilde’ın dediği gibi, “budalaların sığınağıdır.””

yazının tamamı burda: http://www.iyikitap.net/post.php?id=498

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to babba kitap

  1. asli says:

    tabii duyuyoruz. ama yorum bırakmak biraz daha zor sanki burada.

    murat menteş’i çok severim ve daha önemlisi güvenirim. böyle güvene benzer bir şey hissettiğim yazarlar ve müzisyenler var.
    yine incelikli yazmis babalar ve dedigin gibi anneler hakkında

  2. yaban says:

    bu cok guzeldi, ben de ahhh ahh dedim,,

  3. Elif says:

    mantra gibi dovme yaptirmak istedim bu paragraflari

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s