>Türk Usulü Pedagoji

>

Çocuk dediğin uslu oturur. Çocuk dediğin büyüklerin sözünü dinler. Çocuk dediğin her lafa karışmaz. Çocuk dediğin “ yapma“ deyince yapmaz. Çocuk dediğin “yat” deyince yatar. Çocuk dediğin önüne konulanı yer. Çocuk dediğin yeni icatlar yapmaz. Çocuk dediğin ders çalışır. Çocuk dediğin dik kafalılık etmez. Çocuk dediğin çok soru sormaz. Çocuk dediğin karşılık vermez. Çocuk dediğin paylanınca önüne bakar.
Çocuk dediğin evi dağıtmaz. Çocuk dediğin her şeyi istemez. Çocuk dediğin her duyduğunu söylemez. Çocuk dediğin anasından babasından korkar. Çocuk dediğin “şimdi seni gebertirim” deyince sus pus olur. Çocuk dediğin her önüne gelenle oynamaz. Çocuk dediğin büyüklerini üzmez. Çocuk dediğin ikide bir zırlamaz. Çocuk dediğin büyüklerin vurduğu yerde gül biteceğini bilir.

Çocuk dediğin verilen öğütlerin dışına çıkmaz. Çocuk dediğin kapının önüne çıkar. Çocuk dediğin durmadan ıslık çalmaz. Çocuk dediğin yemekten önce kiraz yemez. Çocuk dediğin hep top peşinde koşmaz. Çocuk dediğin kuş peşinde koşmaz. Çocuk dediğin kız peşinde hiç koşmaz. Çocuk dediğin büyüklerinin bir dediğini iki ettirmez. Çocuk dediğin zırt pırt televizyonu açmaz.

Çocuk dediğin söylenen işten kaçmaz. Çocuk dediğin anasının babasının odasını açmaz. Çocuk dediğin kapı çalınca koşar kapıyı açar. Çocuk dediğin insanın tepesine binmez. Çocuk dediğin akşama kadar bisiklete de binmez. Çocuk dediğin ıslak yerlere de basmaz. Çocuk dediğin sofrada adam gibi oturur. Çocuk dediğin büyüklerinin yanında oturmaz.

Çocuk dediğin haytalık etmez. Çocuk dediğin çocukluğunu bilir. Çocuk dediğin saygı sevgi bilir. Çocuk dediğin dersini bilir. Çocuk dediğin insanın kafasını şişirmez. Çocuk dediğin pırtlatmak için avurdunu şişirmez. Çocuk dediğin çok gülmez. Çocuk dediğin çağırılınca gelir. Çocuk dediğin yemek saatinde eve gelir. Çocuk dediğin yüzüne bakılınca kendine gelir.

Büyüklere gelince…Onlar büyüktür. Herşeyi yapabilirler.

Ve çocuklar yaşlanıp ölünceye dek her şeyi büyüklerin yapabileceklerine inanırlar.”

Çetin ALTAN
(14 Haziran 1985)


girne’ye teşekkürler.
This entry was posted in çocukluk, fotolar, gazete kupürü. Bookmark the permalink.

6 Responses to >Türk Usulü Pedagoji

  1. füs says:

    >tam bugüne uygun bir yazı:)

  2. Girno says:

    >ADAAADLŞİUUUUUUUUUUUUUUÖMÖNÖÖÖMNN<

  3. Girno says:

    >cEM İN fotosunu göstermek için Ada yı çağırdım, mesaj yazıcam dedi, bunu yazdı.. fotoğraflarını çok sevdik biz🙂

  4. Damla says:

    >Çocuk dediğin Ikea'daki açık mutfaktan 10 ketçap, 10 da mayonez alabilir ama. Al tabi canım oğlum, fazlasını da eve götürürüz diyebilir Türk babası.

  5. >Hah hah! Bu yazıyı sen yazdın zannettim, Çetin Altan imzasını görünceye kadar. Çok komikmiş! Sevgiler, G.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s