>bir mektup

>

zaman alacak biliyorum… eğer yapabilirsen kitapların mucizelerini öğret. fakat ona sessiz zamanlar da tanı. kaybetmeyi öğrenmesini öğret ona ve hem de kazanmaktan neşe duymayı. kıskançlıktan uzaklara yönelt onu… kendi fikirlerine inanmasını öğret, herkes ona yanlış olduğunu söylediğinde dahi. herkes birbirine takılmış bir yönde giderken, kitleleri izlemeyecek gücü vermeye çalış oğluma… tüm insanları dinlemesini öğret ona. fakat tüm dinlediklerini gerçeğin eleğinden geçirmesini ve sadece iyi olanları almasını da öğret…


ona nazik davran fakat onu kucaklama. bırak sabırsız olacak kadar cesarete sahip olsun. bırak cesur olacak kadar sabrı olsun. ona her zaman kendisine karşı derin bir inanç taşımasını öğret. böylece insanlığa karşı da derin bir inanç taşıyacaktır.

bu büyük bir taleptir. ne kadarını yapabilirsen bir bak bakalım.

o, ne kadar iyi, küçük bir insan. oğlum.

abraham lincoln (oğlunun öğretmenine yazdığı mektuptan kısaltılmış)
xoxoxo


ancak büyükler, anne baba, öğretmenler iyi insan olursa çocuk da iyi insan olacak. söylevle, cezayla, ezberle, nasihatle adam olunmaz. olunsaydı ortalık iyi insandan geçilmiyor olurdu.
bir de kitaplar, çocukların yanında her zaman kitaplar olmalı.

This entry was posted in alıntı, annelik/babalık, çocukluk, eğitim/okul, fotolar, meşaz. Bookmark the permalink.

3 Responses to >bir mektup

  1. yaban says:

    >ben abraham'dan çok senin yazdığın son paragrafı beğendim.

  2. >sen de haklısın ,abraham da haklı bence🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s